X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



از شوالیه های معبد تا مصر باستان (قسمت چهارم)

یا صاحب الزمان ! ما جمعه را به عشق شما تعطیل کرده ایم ...

از شوالیه های معبد تا مصر باستان (قسمت چهارم)

جنگجویان صلیبی 

بیشتر مورخان فراماسونری متفق القول بر این باورند که مبدأ این سازمان به جنگ های صلیبی باز می گردد ، اگرچه فراماسونری به طور رسمی در اوایل قرن هجدهم در انگلستان بنا نهاده شد ، اما ریشه ها و مبادی آن به جنگ های صلیبی قرن دوازدهم باز می گردد. در نقطه عطف حکایت فراماسونری دسته ای به نام شوالیه های معبد قرار دارند. 

بر خلاف آنچه بسیاری بر آن اصرار می ورزند ، جنگ های صلیبی نه اردوکشی نظامی با هدف گسترش مسیحیت ، بلکه تنها با اهداف مادی صورت پذیرفتند. در دوره ای که اروپا فقر شدید و بیچارگی مفرط را تجربه می کرد ، کامیابی و رفاه شرق ، به خصوص مسلمانان خاورمیانه توجه اروپائیان را به خود جلب نمود. این وسوسه ، رونمایی از مذهب به خود گرفت و به سمبل های مسیحی مزین گردید. در عین حال اندیشه جنگ های صلیبی از میل به منافع مادی و دنیایی متولد شده بود و این ، علت تغییر رویکرد مسیحیان اروپا از سیاست های صلح طلبانه در دوران اولیه تاریخشان ، به تجاوز های نظامی ویرانگر به شمار می رفت. 

بنیان گذار جنگ ها پاپ اربن دوم بود. وی در سال 1095 میلادی ، مجلس  کلرمونت را که اصول اصلاح طلبانه پیشین مسیحیت در آن متروک گردید ، فرا خواند. دعوت به جنگ با نیت به چنگ آوردن سرزمین های مقدس از دست مسلمانان اعلام گردید و در پی آن لشگر بزرگی از صلیبیان تشکیل شد که سربازان نظامی و ده ها هزار نفر از مردمان عادی آن را تشکیل می دادند. 

مورخان بر این باورند که اقدام اربن دوم با انگیزه خنثی کردن یکی از رقبای طالب سمت پاپی صورت پذیرفت. به علاوه شاهان اروپا ، شاهزادگان ، اشراف و دیگران در حالی دعوت پاپ را با شور لبیک گفتند که مقصودی جز اغراض دنیایی نداشتند. 

بنا به گفته «دونالد کوئلر» از دانشگاه ایلینوی : 

شوالیه های فرانسوی به دنبال زمین های بیشتر بودند. تجار ایتالیایی امیدوار بودند تجارت خود را در بنادر خاورمیانه توسعه دهند. شمار وسیع مردم بینوا تنها برای فرار از سختی زندگی روزمره خویش به هیئت اعزامی پیوستند. 

این جمعیت حریص در راه خود به شرق بسیاری از مسلمانان و حتی یهودیان را به امید یافتن طلا و جواهرات قتل عام کردند. صلیبیان حتی شکم قربانیان را برای یافتن طلا و سنگ های قیمتی که گمان می کردند آنها را قبل از مرگ بلعیده اند ، پاره می کردند.

 

                                                             بقیه در ادامه مطلب ...  

گروه مختلط و چند چهره صلیبیان پس از سفری طولانی و سخت و غارت و قتل عام وسیع مسلمانان در سال 1099 میلادی به اورشلیم رسید. شهر اورشلیم در پی محاصره ای که پنج هفته ادامه داشت ، سقوط کرد و صلیبیان به آن وارد شدند. جهان به ندرت شاهد بی رحمی و وحشی گری ، مانند آنچه صلیبیان انجام دادند ، بوده است. آنها همه مسلمانان و یهودیان شهر را به دم شمشیر سپردند. بر اساس سخنان یک تاریخ نگار : 

آنها همه اعراب و ترک هایی را که می یافتند ، چه مرد و چه زن ، 

می کشتند.  

ارتش صلیبیان طی دو روز ، چهل هزار مسلمان را با وحشی ترین شیوه ممکن به قتل رساند. یکی از صلیبیان به نام ریموند به این خشونت چنین مباهات می کند : 

«مناظر شگفت آور بود بعضی از مردان ما سر دشمنان خود را قطع می کردند ، برخی آنها را در حالی که روی برج بودند هدف تیر قرار می دادند تا سقوط کنند ، بعضی آنها را شکنجه می دادند و در آتش می انداختند. 

در کوچه های شهر پشته های سر و دست و پا دیده می شد. برای حرکت باید با احتیاط از میان اجساد انسان ها و اسب ها عبور می کردیم.اما این ها در مقایسه با آنچه در معبد و رواق سلیمان صورت گرفت بی اهمیت است. در معبد و رواق سلیمان مردان ما در حالی که خون به زانوها و افسار اسب هایشان می رسید عبور می کردند.» 

آنها اورشلیم را پایتخت خود قرار دادند و قلمرو پادشاهی از سرزمین های فلسطین تا آنتیاک (در سوریه و ترکیه) گسترش یافت. اما از این زمان به بعد برای حفظ موقعیت خویش در خاور میانه قدم در راه مبارزات جدید نهادند. حفظ کشور تازه استقلال یافته به سازماندهی نیازمند بود. به همین منظور طبقات نظامی را تشکیل دادند که هعضای این دسته ها از اروپا به فلسطین می آمدند و در مکان هایی شبیه صومعه زندگی می کردند و برای جنگ با مسلمانان آموزش می دیدند. یکی از این دسته ها با بقیه تفاوت داشت و دگرگونی را تجربه کرد که بر سیر تاریخ تأثیر گذار بود. این طبقه شوالیه های معبد نام داشتند. 

 

شوالیه های معبد 

دسته شوالیه های معبد که نام کاملشان : «همرزمان مسکین عیسی مسیح و معبد سلیمان» است ،در سال 1118 میلادی یعنی بیست سال پس از اشغال اورشلیم توسط صلیبیان تشکیل شد. مؤسسان این گروه دو شوالیه فرانسوی به نام های (هیودی پینز) و (گادفری دو سنت امر) بودند. این دسته در ابتدا نه عضو داشت امّا به تدریج رشد کرد. انتخاب نام معبد سلیمان برای گروه ، از روی نام مکانی بود که به عنوان مقر انتخاب کرده بودند. آنها در کوه معبد در مکان معبد ویران شده سکنا گزیدند ؛ همان مکانی که مسجد قبة الصخره بنا شد. آنان خود را سربازان مسکین نام نهادند امّا در اندک زمان بسیار ثروتمند شدند. زائران مسیحی که از اروپا به فلسطین می آمدند تحت کنترل کامل این گروه بودند و در نتیجه با پول زائران به ثروت هنگفتی دست یافتند.   

نگهبانان معبد عامل اصلی حملات صلیبیان به مسلمانان و کشتار آنها به شمار می رفتند. به همین علت صلاح الدین فرماندار بزرگاسلام که در سال ۱۱۸۷ میلادی لشگر صلیبیان را در جنگ هیتن شکست داد و اورشلیم را رهانید ، شوالیه های معبد را به خاطر جنایاتشان به مرگ سپرد ، در حالی که پیش از این بسیاری از مسیحیان را عفو کرده بود. شوالیه های معبد با وجود آنکه اورشلیم را از دست دادند و خسارات زیادی متحمل شدند...             

                                                                      ادامه دارد ....


برچسب ها : -
rss نوشته شده در 9 آذر 1389 و در ساعت 10:12 توسط : ارتش ضد ماسون | امتیاز : 1 2 3 4 5 |

پربازدیدترین مطالب


آخرین مطالب نوشته شده


Copyright © 2010 by http://ArmyAnti-Mason.samenblog.com